GHRP-2 Acetate

Opis GHRP-2

Syntetycznie wytwarzany heksapeptyd GHRP-2 składa się strukturalnie z nieglikozylowanego łańcucha polipeptydowego o sekwencji 6 aminokwasów. Został opracowany przez firmę Kaken Pharmaceutical jako potencjalny związek, który znacząco zwiększa poziom GH w osoczu przy ostrym podaniu. Jednakże badano go jako peptyd testowy do leczenia niedoboru GH (GHD) i niskiego wzrostu. Jako agonista greliny, aktywny doustnie i podjęzykowo, ma podobne działanie, jak wykazano w badaniach nad obwodowym podawaniem GHRP-2, które zwiększało spożycie pokarmu u ludzi. Działanie tego peptydu jest silne, a wielkość wpływu GHRP-2 na spożycie pokarmu (+35%) jest porównywalna z wpływem greliny, która zwiększa spożycie pokarmu o 28% u zdrowych osób i o 31% u pacjentów z nowotworem. Ma również podobne efekty uwalniania GH. Oprócz tego GHRP-2 wspomaga wzrost mięśni i redukcję tkanki tłuszczowej, wzmacnia układ odpornościowy i poprawia jakość snu. Przedstawmy Państwu pewne dowody i wyniki poszczególnych badań.

Badania potwierdzone efekty

1. GHRP-2 i rozwój mięśni

Wpływ podawania GHRP-2 i podstawy jego mechanizmu regulacyjnego na wydajność wzrostu badano u jaków z opóźnieniem wzrostu spowodowanym głównie niedoborem wydzielania hormonów osi somatotropowej. Stwierdzono, że podawanie GHRP-2 może przyspieszyć wzrost jaków, wydzielanie GH i IGF-1 oraz zwiększyć odkładanie się białek w mięśniach poprzez regulację w górę szlaków syntezy białek w wątrobie i mięśniach szkieletowych.

GHRP-2 może również zmniejszać atrofię mięśni poprzez aktywację białek Atrogin-1 i MuRF1, które kontrolują degradację mięśni, a zatem odgrywają kluczową rolę w atrofii mięśni. W badaniu sprawdzano wpływ GHRP-2 na ekspresję tego in vivo w mięśniach szczurów. W rezultacie uznano, że GHRP-2 bezpośrednio osłabia poziomy mRNA Atrogin-1 i MuRF1 poprzez receptory greliny w miocytach.

Wpływ peptydu na wzrost odkładania się białek i zmniejszenie degradacji białek jest niezbędny dla jego zdolności do wspomagania wzrostu i rozwoju mięśni. Wyniki badań na świniach wykazały, że GHRP-2 stymuluje uwalnianie GH i poprawia wydajność wzrostu świń. Długotrwałe podawanie zwiększało średni dzienny przyrost przez cały okres leczenia o 22,35% i efektywność wykorzystania paszy o 20,64% w porównaniu z grupą kontrolną zawierającą sól fizjologiczną, podczas gdy dzienne spożycie paszy nie uległo istotnemu wpływowi.

2. GHRP-2 i stymulacja apetytu

Peptyd GHRP-2 wykazał podobny wpływ na przyjmowanie pokarmu i stymulację apetytu przy krótkotrwałych wlewach podskórnych, takich jak hormon grelina. Eksperyment przeprowadzony na 7 szczupłych, zdrowych mężczyznach wykazał, że spożycie pokarmu podczas posiłku w formie bufetu wzrosło o 35,9±10,9% (zakres od 12 do 95%) w przypadku GHRP-2 w porównaniu z placebo. Każdy uczestnik zareagował na wlew GHRP-2 poprzez zwiększenie spożycia pokarmu, niezależnie od ilości pokarmu zjedzonego podczas eksperymentu kontrolnego z solą fizjologiczną. Całkowita ilość spożytych kalorii była większa w przypadku GHRP-2 niż w przypadku placebo. Ponadto nie zgłoszono żadnych skutków ubocznych infuzji. Jednakże podobne wyniki zaobserwowano również u pacjentów otyłych, w sposób zależny od dawki.

3. GHRP-2 w układzie sercowo-naczyniowym i sercu

W aktywności neuroendokrynnej GHRP-2 i innych GHRP pośredniczą specyficzne podtypy receptorów, które zidentyfikowano w przysadce mózgowej, podwzgórzu i różnych pozapodwzgórzowych obszarach mózgu. Ponadto te specyficzne receptory GHRP znaleziono także w różnych tkankach obwodowych, takich jak serce, nadnercza, jajnik, jądra, płuca i mięśnie szkieletowe, o znacznie większej gęstości niż w układzie podwzgórzowo-przysadkowym. Niezwykłe specyficzne wiązanie (125)I-Tyr-Ala-heksareliny zaobserwowano w ludzkim układzie sercowo-naczyniowym, gdzie najwyższe poziomy wiązania wykryto w komorach, a następnie przedsionkach, aorcie, tętnicach wieńcowych, tętnicy szyjnej, wsierdziu i żyle głównej. Podsumowując, GHRP mają dodatkową aktywność biologiczną neuroendokrynną i wykazują bezpośrednie działanie kardiotropowe niezależne od GH.

Heksarelina, syntetyczny analog GHRP-2, wykazała działanie ochronne przed poniedokrwienną dysfunkcją komór w sercach szczurów z niedoborem GH i starzejących się. Wyniki tego badania sugerują istnienie nowego receptora heksareliny w sercu, którego rola w regulacji napięcia naczyń wieńcowych wymaga dalszych badań.

4. GHRP-2 i układ odpornościowy

Wydaje się, że GHRP-2 ma bardzo pozytywny wpływ na układ odpornościowy, głównie poprzez promowanie funkcji grasicy i wspieranie produkcji komórek T. GHRP-2 odmładza grasicę, która odgrywa kluczową rolę w układzie odpornościowym. Poprzez szlaki, w których pośredniczy GH i grelina, peptyd odmładza grasicę i zwiększa liczbę i różnorodność komórek T, a tym samym przywraca funkcję grasicy u osób starszych i z obniżoną odpornością. Zatem GHRP-2 ma pozytywny wpływ na odpowiedź immunologiczną.

5. GHRP-2 i poprawa snu

GHRP-2, podobnie jak inne środki zwiększające wydzielanie hormonu wzrostu, może poprawić jakość snu. Szczególne badanie dotyczące podobnego peptydu wykazało poprawę jakości snu u młodych i starszych mężczyzn. U młodych osób leczenie dużymi dawkami peptydu spowodowało około 50% wydłużenie czasu trwania etapu IV cyklu snu i ponad 20% wydłużenie fazy REM w porównaniu z placebo. Z drugiej strony, osoby starsze wykazały prawie 50% wzrost fazy REM w fazie REM i zmniejszenie opóźnienia fazy REM. W ten sposób wyraźnie poprawiła się jakość snu.

6. GHRP-2 wpływa na percepcję bólu

GHRP-2, jako agonista receptora greliny, wywołuje działanie antynocyceptywne na poziomie nadrdzeniowym poprzez receptor opioidowy u myszy. w poprzednich eksperymentach grelina wywoływała efekt przeciwbólowy poprzez interakcję z GHS-R1α i centralnym układem opioidowym w przypadku ostrego bólu u myszy, a GHRP-2 ma podobne funkcje fizjologiczne jak grelina. Dokomorowe podanie GHRP-2 wywołało efekt antynocyceptywny zależny od stężenia i czasu, co może być bardzo dobrą podstawą do opracowania nowego, skutecznego leku przeciwbólowego, ponieważ GHRP-2 może bezpośrednio wpływać na percepcję bólu poprzez aktywację receptorów opioidowych, a nie tylko leczyć tkanki poprzez uwalnianie GH.

Referencje

B. Laferrere i in., „Growth Hormone Releasing Peptide -2 (GHRP-2), podobnie jak grelina, zwiększa spożycie pokarmu u zdrowych mężczyzn”, luty 2005; 90 ust. 2): 611–614. D. Yamamoto i wsp., „GHRP-2, agonista GHS-R, działa bezpośrednio na miocyty, osłabiając indukowaną deksametazonem ekspresję specyficznych dla mięśni ligaz ubikwitynowych, Atrogin-1 i MuRF1”, Life Sci., tom. 82, nie. 9–10, s. 460–466, luty 2008. L. T. Phung i wsp., „Wpływ peptydu uwalniającego hormon wzrostu-2 (GHRP-2) na uwalnianie hormonu wzrostu i wydajność wzrostu u świń”, Domest. Anim. Endokrynol., tom. 18, nie. 3, s. 279–291, kwiecień 2000. B. Laferrère, C. Abraham, C. D. Russell i C. Y. Bowers, „Peptyd uwalniający hormon wzrostu-2 (GHRP-2), podobnie jak grelina, zwiększa spożycie pokarmu u zdrowych mężczyzn”, J. Clin. Endokrynol. Metab., tom. 90, nie. 2, s. 611–614, luty 2005. B. Laferrère, A. B. Hart i C. Y. Bowers, „Osoby otyłe reagują na stymulujący wpływ peptydu-2 uwalniającego hormon wzrostu agonisty greliny na przyjmowanie pokarmu”, Obes. Silver Spring Md, tom. 14, nie. 6, s. 1056–1063, czerwiec 2006. G. Muccioli i wsp., „Peptydy uwalniające hormon wzrostu i układ sercowo-naczyniowy”, Ann. Endokrynol., tom. 61, nie. 1, s. 27–31, luty 2000.

V. Bodart i wsp., „Identyfikacja i charakterystyka nowego receptora peptydowego uwalniającego hormon wzrostu w sercu”, Circ. Res., tom. 85, nie. 9, s. 796–802, październik 1999. D. D. Taub, W. J. Murphy i D. L. Longo, „Odmłodzenie starzejącej się grasicy: ścieżki sygnalizacyjne za pośrednictwem hormonu wzrostu i greliny”, Curr. Opinia. Pharmacol., tom. 10, nie. 4, s. 408–424, sierpień 2010. G. Copinschi i wsp., „Długotrwałe leczenie doustne MK-677, nowatorskim lekiem wpływającym na wydzielanie hormonu wzrostu, poprawia jakość snu u człowieka”, Neuroendocrinology, tom. 66, nie. 4, s. 278–286, październik 1997. P. Zeng i wsp., „Agonista receptora greliny, GHRP-2, wywołuje działanie antynocyceptywne na poziomie nadrdzeniowym poprzez receptor opioidowy u myszy”, Peptides, tom. 55, s. 103–109, maj 2014. Moulin, A., Ryan, J., Martinez, J. i Fehrentz, J. (2007), Recent Developments in Ghrelin Receptor Ligands. ChemMedChem, 2: 1242-1259.

Wyniki testów strony trzeciej