DSIP

Opis DSIP

Nazwa tego interesującego neuropeptydu wzięła się od badań na zwierzętach, podczas których odkryto, że jest w stanie wywołać głęboki sen u królików. Jednak nauka jest nim szczególnie zainteresowana ze względu na jego liczne działanie fizjologiczne, endokrynologiczne i modulacyjne, takie jak zdolność do zmiany poziomu kortykotropiny, hamowania wydzielania somatostatyny, normalizacji ciśnienia krwi, zmniejszania stresu, wpływania na rytm snu czy odczuwanie przewlekłego bólu. Wydaje się nawet, że może znaleźć w przyszłości zastosowanie w leczeniu depresji czy nowotworów. Badania wykazały, że DSIP można zaliczyć do neuromodulatorów peptydowych. Aktywując specjalne receptory w podwzgórzu i pniu mózgu, może wpływać na regulację cyklu snu, poprawiając głęboki sen i minimalizując bezsenność i niepokój.

Badania potwierdzone efekty

1. DSIP i uśpienie

Usypiające działanie DSIP badano w licznych badaniach, które czasami kończyły się różnymi wnioskami. Eksperci uważają, że problem ten mógł wynikać z obecnych metodologii badań, w których pomiary sedacji EEG nie opierają się na sedacji naturalnej, ale na sedacji farmakologicznej. Jednakże dożylne podanie syntetycznego DSIP 6 ludziom w średnim wieku cierpiącym na przewlekłą bezsenność z zaburzeniami snu przyniosło bardzo dobre wyniki, ponieważ dłuższy sen, jego wyższa jakość z mniejszą liczbą przerw i nieco większa ilość snu REM. Dlatego badanie to wykazało, że DSIP może normalizować regulację snu człowieka.

Te być może najważniejsze ustalenia dotyczące DSIP zostały potwierdzone w innych badaniach, które wykazały, że DSIP poprawia strukturę i efektywność snu oraz zmniejsza opóźnienie snu w przypadku przewlekłej bezsenności w porównaniu z placebo. Zatem ogólnie badania polisomnograficzne wskazują na większą efektywność snu po podaniu DSIP, prawdopodobnie nie przynosi to większych korzyści terapeutycznych w krótkotrwałym leczeniu przewlekłej bezsenności.

Jest oczywiste, że neuropeptyd jest w jakiś sposób powiązany z zasypianiem. Liczne subiektywne wskaźniki z badań nad działaniem DSIP u ludzi sugerują, że peptyd rzeczywiście sprzyja zasypianiu, wywołując uczucie senności, wydłużając sen o 59% w ciągu 130 minut po zabiegu w porównaniu z placebo, a także skracając czas zasypiania. Jednakże tym subiektywnym odkryciom zaprzeczają analizy EEG, które z kolei nie wykazały widocznej sedacji w klasyczny sposób farmakologiczny. DSIP u ludzi może zatem podtrzymywać naturalne funkcje snu i jest dobrze tolerowany, bez zaobserwowania żadnych oczywistych skutków ubocznych.

2. Wpływ DSIP na ból przewlekły

Alternatywne możliwości leczenia bólu przewlekłego rzeczywiście cieszą się bardzo pilnym zainteresowaniem medycyny. Przedkliniczne badanie pilotażowe przeprowadzone na ludziach z epizodami bólu przewlekłego wykazało, że DSIP znacząco zmniejsza odczuwanie bólu, poprawia także nastrój poprzez redukcję stanów depresyjnych i może potencjalnie przynieść korzyści pacjentom z fizjologicznym uzależnieniem od leków przeciwbólowych, gdyż pomaga zmniejszyć objawy odstawienia występujące po zaprzestaniu długotrwałego leczenia przeciwbólowego. Wyniki eksperymentów wykazały modulującą interakcję DSIP z endogennymi układami opioidowo-peptydergicznymi i egzogenną, śródmózgową lub ogólnoustrojową morfiną i amfetaminą. To zachęciło do badań nad możliwym działaniem peptydu u ludzi cierpiących na przewlekłe, silne epizody bólowe. Zbadano 7 pacjentów z epizodami migreny i naczynioruchowymi bólami głowy, przewlekłym szumem w uszach i napadami bólu psychogennego, a po podaniu dożylnym przez 5 kolejnych dni, a następnie 5 wstrzyknięć co 48-72 h, DSIP znacząco obniżył poziom bólu u 6 z 7 pacjentów.

Chociaż zarówno DSIP, jak i leki opioidowe działają na te same receptory w OUN, jak stwierdzono w badaniach na modelach szczurzych, jak dotąd nic nie wskazuje na to, że podawanie DSIP powoduje podobne uzależnienie. Wyniki te pokazują, że DSIP wywołuje efekt antynocyceptywny, działając na poziomie nadrdzeniowym. W działaniu tym pośrednio lub bezpośrednio pośredniczy receptor opioidowy. DSIP może zatem odgrywać ważną rolę w regulacji bólu w ośrodkowym układzie nerwowym.

3. Działanie DSIP na depresję i brak równowagi chemicznej

Wykazano, że DSIP ogranicza wywołane stresem zmiany w mitochondrialnej oksydazie monoaminowej typu A (MAO-A) i poziomie serotoniny. Metaboliczne skutki DSIP pod wpływem stresu niedotlenionego badano na szczurach poddanych krótkotrwałym warunkom niedotlenienia. Odkrycia te doprowadziły do ​​zbadania mechanizmu, dzięki któremu DSIP może zmieniać aktywność mitochondriów w środowisku niedotlenionym, co sugeruje, że peptyd może mieć również wpływ na przebieg depresji. Biorąc pod uwagę silny związek między funkcją snu a stanami depresyjnymi, peptyd ten, który wydaje się pomagać w regulacji cyklu snu, może również odgrywać rolę w wystąpieniu depresji.

Pacjenci cierpiący na ciężką depresję mieli obniżony poziom immunoreaktywnego DSIP w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej, co wykazała analiza płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF). Jednakże nikt nie przeprowadził jeszcze badań, w których próbowano leczyć depresję poprzez normalizację poziomu DSIP. U pacjentów chorych na schizofrenię opisano obniżone stężenia płynu mózgowo-rdzeniowego. Peptyd jest powiązany ze zmianami w osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co może odgrywać rolę u pacjentów ze skłonnościami samobójczymi i ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi ze zmienionymi poziomami immunoreaktywności typu DSIP. Wydaje się, że DSIP przenika przez barierę krew-mózg łatwiej niż wiele innych neuropeptydów.

4. Wpływ DSIP na metabolizm i niedotlenienie

Neuromodulacyjny DSIP może pomóc w kompensacji patologicznych uszkodzeń metabolicznych u różnych gatunków zwierząt i ludzi, spowodowanych niedoborem tlenu w organizmie, zachowując prawidłową funkcję mitochondriów i chroniąc tkankę do czasu przywrócenia prawidłowego przepływu krwi. Badania przeprowadzone na szczurach sugerują, że DSIP odwraca zaburzenia metaboliczne wywołane stresem. Zatem można postawić hipotezę, że zdolność DSIP do utrzymywania skuteczności fosforylacji oksydacyjnej, nawet w warunkach niedotlenienia, może uczynić peptyd użytecznym środkiem terapeutycznym w przyszłych badaniach w takich schorzeniach, jak udar i zawał serca.

DSIP może być bardzo silnym przeciwutleniaczem, ponieważ zmniejsza wytwarzanie wolnych rodników, zachowując normalne funkcjonowanie mitochondriów. Ujawniona zdolność DSIP do zwiększania efektywności fosforylacji oksydacyjnej stwierdzona w eksperymentach in vitro może przyczynić się do zrozumienia wyraźnego działania tego peptydu chroniącego przed stresem i przeciwutleniającego in vivo.

5. DSIP i objawy odstawienia

Peptyd może ponadto przynosić istotne korzyści w zmniejszaniu i leczeniu objawów odstawienia w przypadku uzależnienia od opiatów i alkoholu, co potwierdzają wyniki badań na zwierzętach przeprowadzonych przez firmę Tissot oraz fakt, że DSIP wykazuje działanie agonistyczne w stosunku do receptorów opioidowych. Całkowite ustąpienie lub znaczną poprawę objawów odstawiennych potwierdziło 97% pacjentów uzależnionych od alkoholu i 87% pacjentów uzależnionych od opiatów w badaniu klinicznym obejmującym 107 pacjentów leczonych DSIP. Jednakże poziom lęku zmniejszał się wolniej, a odstawienie opioidów wymagało stosowania większej liczby zastrzyków DSIP przez dłuższy okres czasu. Dobra była także tolerancja, z wyjątkiem kilku zgłoszonych bólów głowy.

6. DSIP w profilaktyce nowotworów

Jak sugeruje badanie kliniczne przeprowadzone na myszach, DSIP może mieć lepszy wpływ na zapobieganie lub leczenie raka niż jakakolwiek szczepionka lub leki testowane do dziś. Leczone samice myszy, którym podawano DSIP od trzeciego miesiąca życia do śmierci przez 5 kolejnych dni w miesiącu, wykazały 2,6-krotne zmniejszenie rozwoju nowotworu i 22,6% niższą częstość występowania defektów chromosomowych w komórkach szpiku kostnego; nie wpływało na średnią długość życia; i wydłużyła się o 17,1% długość życia ostatnich 10% ocalałych oraz o 24,1% maksymalna długość życia w porównaniu z grupą kontrolną.

DSIP jest także testowany jako adiuwant przeciwnowotworowy. Niedawne badanie sugeruje, że DSIP może korygować lub nawet zapobiegać zmianom w OUN będącym skutkami ubocznymi chemioterapii. Dzieci poddawane chemioterapii są pod tym względem szczególnie narażone. Mogą one obejmować na przykład zaburzenia kontroli motorycznej, zmiany w zachowaniu, takie jak depresja i problemy językowe. Selektywny wpływ DSIP na dopływ krwi do mózgu wyjaśnia przynajmniej część tego efektu. Rzeczywiście, DSIP i jego alternatywny preparat Deltaran znacznie zwiększają dopływ krwi podczas stresu OUN, takiego jak chemioterapia, a nawet niedokrwienie. Szczury z niedokrwieniem mózgu, którym podano Deltaran, przeżyły w 100% przypadków w porównaniu z 62% w próbce kontrolnej. Badanie na myszach wykazało również, że leczenie Deltaranem znacząco zmniejszyło całkowitą częstość występowania nowotworów samoistnych (2,6-krotnie), głównie raka sutka i białaczek, w porównaniu z grupą kontrolną. Było to zresztą pierwsze doniesienie o działaniu geroprotekcyjnym i przeciwnowotworowym preparatu Deltaran zawierającego DSIP.

7. Zaskakujące fizjologiczne skutki DSIP i wzrostu mięśni

Nie wiadomo jeszcze, gdzie i jak syntetyzowany jest DSIP. Podstawową funkcją peptydu ostatecznie może w ogóle nie być sen, chociaż jest on najściślej powiązany z regulacją cyklu snu, ponieważ poziomy DSIP są takie same w tkankach OUN jak w tkankach obwodowych, co sugeruje, że peptyd może również powstawać poza OUN. Ma kilka skutków fizjologicznych, takich jak modyfikacja częstości akcji serca, ciśnienia krwi, progu bólu i niektórych funkcji układu limfokin.

Tak jak hormon wzrostu reguluje nie tylko wzrost kości i mięśni, ale ma znacznie szersze funkcje, DSIP może być hormonem podwzgórza regulującym więcej niż tylko cykl snu. Wydaje się zatem, że DSIP rzeczywiście może odgrywać rolę w zmianie fizjologii w przygotowaniu organizmu do snu, ponieważ niektóre jego skutki występują przed neurologicznymi i behawioralnymi objawami snu.

DSIP przyczynia się do przerostu i rozrostu mięśni szkieletowych poprzez hamowanie somatostatyny, białka wytwarzanego w komórkach mięśniowych i działającego na wzrost mięśni. Hamowanie somatostatyny przez DSIP wykazano w oddzielnym badaniu, co prowadzi do spekulacji, że peptyd ten może mieć większe i bardziej uniwersalne funkcje w fizjologii człowieka niż tylko pierwotna promocja snu, w przypadku której bezpośrednie działanie hamujące somatostatyny jest więcej niż osobliwe.

Referencje

„Wpływ syntetycznego DSIP (peptydu wywołującego sen delta) na zaburzenia snu człowieka | SpringerLink.” [W Internecie]. Dostępne: https://link.springer.com/article/10.1007%2FBF01971753. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Wpływ peptydu wywołującego sen delta na 24-godzinne zachowanie podczas snu i czuwania w ciężkiej przewlekłej bezsenności. - PubMed - NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3622582. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. "Wpływ peptydu wywołującego sen delta na sen pacjentów cierpiących na przewlekłą bezsenność. Badanie z podwójnie ślepą próbą. - PubMed - NCBI. " [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1299794. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Ostre i opóźnione skutki DSIP (peptydu wywołującego sen delta) na zachowanie człowieka podczas snu. - PubMed - NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6895513. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. "Efekty terapeutyczne peptydu wywołującego sen delta (DSIP) u pacjentów z przewlekłymi, wyraźnymi epizodami bólowymi. Pilotażowe badanie kliniczne. - PubMed - NCBI. " [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6548970. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Silne działanie antynocyceptywne centralnie podawanego peptydu wywołującego sen delta (DSIP). - PubMed - NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2853064. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Peptyd indukujący sen delta (DSIP): wpływ na aktywność oddychania w mitochondriach mózgu szczura i siłę ochronną przed stresem w warunkach eksperymentalnej hipo... - PubMed - NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12668217. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Wpływ peptydu indukującego sen delta (DSIP) i niektórych analogów na aktywność monoaminooksydazy typu A w mózgu szczura pod wpływem stresu niedotlenienia. - PubMed - NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7628639. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Zmniejszenie stężenia peptydu wywołującego sen delta w osoczu i płynie mózgowo-rdzeniowym pacjentów z depresją: Nordisk Psykiatrisk Tidsskrift: tom 39, nr sup11.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.3109/08039488509101959. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Peptyd wywołujący sen Delta (DSIP): przegląd głównych działań i możliwego związku z chorobami psychicznymi: Nordisk Psykiatrisk Tidsskrift: tom 42, nr 2.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.3109/08039488809103215. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Wysoka immunoreaktywność podobna do peptydu wywołująca sen w osoczu u pacjentów ze skłonnościami samobójczymi i ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. - PubMed - NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9606527. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Detoksykacja opioidowa peptydem wywołującym sen delta: wyniki otwartego badania klinicznego – PubMed – NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9617990. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „DSIP w leczeniu zespołów odstawiennych od alkoholu i opiatów. - PubMed - NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6548969. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „Wpływ preparatu Deltaran zawierającego peptyd wywołujący sen delta na biomarkery starzenia, długość życia i spontaniczne występowanie nowotworów u kobiet… - PubMed - NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12782416. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. A. B. Sinyukhin, G. P. Timoshinov, V. A. Kornilov i P. D. Shabanov, „P.7.a.006 Analog peptydu wywołującego sen Delta koryguje stan funkcjonalny OUN u dzieci leczonych terapią przeciwblastomiczną”, Eur. Neuropsychopharmacol., tom. 19, s. S681–S682, wrzesień 2009. E. V. Koplik i wsp., „Peptyd wywołujący sen Delta i Deltaran: potencjalne podejścia do ochrony antystresowej”, Neurosci. Zachowaj się. Fizjol., tom. 38, nie. 9, s. 953–957, listopad 2008. „DSIP – narzędzie do badania mechanizmu zasypiania: recenzja – PubMed – NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3286557. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.]. „[DSIP: peptyd snu lub nieznany hormon podwzgórza?] – PubMed – NCBI.” [W Internecie]. Dostępne: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7817664. [Dostęp: 25 czerwca 2019 r.].

Wyniki testów strony trzeciej