Klow Blend (TB-500 10mg + BPC-157 10mg + GHK-Cu 50mg + KPV 10mg)

BPC-157

Peptyd badawczy BPC-157 reprezentuje potencjalny związek leczniczy, który po badaniach na ludziach może być skutecznym lekarstwem na różnego rodzaju urazy, w tym narządowe, przesiąkliwe, schorzenia skóry i rany. Ta częściowa sekwencja ludzkiego białka ochronnego żołądka BPC, które naturalnie występuje w przewodzie pokarmowym człowieka i zostało otrzymane z soków żołądkowych człowieka, została odkryta w latach 90. XX wieku przez grupę naukowców badających jego wpływ głównie na funkcje żołądkowo-jelitowe i gojenie się ran.

W licznych badaniach na kulturach i zwierzętach penta-dekapeptyd wykazał niezmiennie pozytywne i szybkie działanie lecznicze w przypadku większości urazów ogólnoustrojowych lub urazowych. Stwierdzono, że ta wysoka zdolność regeneracji i gojenia działa nie tylko na mnóstwo tkanek miękkich, mięśni i więzadeł, ale także na narządy wewnętrzne, skórę, układ nerwowy i leczy problemy takie jak wrzody, choroba Leśniowskiego-Crohna czy problemy z nieszczelnym jelitem. Ma także działanie przeciwbólowe, wzmaga produkcję retikuliny i kolagenu, angiogenezę, a także stymulację nacieku makrofagów i fibroblastów. Co więcej, badania naukowe wykazały również jego zdolność do wspomagania szybszego gojenia oparzeń chemicznych skóry poprzez zwiększenie przepływu krwi do uszkodzonych tkanek.

Pomimo, że wciąż trwają badania kliniczne na ludziach, brakuje peptydu, który ma ogromny potencjał, a dalszy rozwój może przynieść terapię pozwalającą na liczne procesy zdrowienia. Pokażmy rzut oka na wnioski z badań nad BPC-157.

Badania potwierdzone efekty

1. BPC-157 w badaniach nad gojeniem się ran

Istnieje kilka badań mających na celu wyjaśnienie dokładnego mechanizmu gojenia się ran BPC-157. W badaniach na samcach szczurów analizowano wpływ BPC-157 na fibroblasty wyizolowane ze ścięgna Achillesa. Jak wynika z analizy mikromacierzy cDNA, BPC-157 zwiększa ekspresję receptora hormonu wzrostu w fibroblastach ścięgien. Są to komórki, które stanowią integralną część procesu gojenia się ran i są odpowiedzialne za przechowywanie białek macierzy pozakomórkowej, takich jak kolagen, fibryna, elastyna itp. Wykazano, że BPC-157 wpływa na proliferację fibroblastów w hodowli i in vivo w sposób zależny od dawki i czasu, w wyniku czego komórki zarówno proliferują, jak i migrują szybciej. Aby potwierdzić wyniki, fibroblasty ścięgien traktowano BPC-157 w różnym stężeniu przez 24 godziny, co wykazało, że ekspresja receptora GH wzrasta w sposób zależny od dawki, powodując działanie GH promujące proliferację, co może mieć potencjalne działanie lecznicze. Trzeciego dnia zaobserwowano aż siedmiokrotny wzrost.

BPC-157 badano jako potencjalny odczynnik do leczenia poparzonej chemicznie skóry w głęboko uszkodzonych tkankach w przypadku urazów oparzeń alkalicznych u szczurów. Wyniki wykazały, że peptyd może przyspieszyć proces gojenia poprzez mechanizm związany z przyspieszonym tworzeniem tkanki ziarninowej, ponownym nabłonkiem, przebudową skóry i odkładaniem kolagenu poprzez szlak sygnałowy ERK1/2.

2. BPC-157 i wpływ na wzrost naczyń i zabezpieczenie naczyń

Wzrost naczyń odgrywa ważną rolę we wzroście tkanek i regeneracji organizmu i odnosi się do procesu, w wyniku którego rozwijają się i rosną naczynia krwionośne. Z procesami tymi można wiązać różne stany fizjologiczne i patologiczne, takie jak gojenie się ran, wzrost guza czy regeneracja po uszkodzeniu. Badania wykazały, że BPC-157 jest silnym czynnikiem angiogennym, stymulującym tempo wzrostu i proliferację komórek śródbłonka. Część mechanizmu, dzięki któremu BPC-157 promuje wzrost komórek śródbłonka naczyń, zachodzi poprzez stymulację receptora powierzchniowego komórki VEGFR2, który jest aktywny w szlaku sygnałowym tlenku azotu. Badanie in vitro z wykorzystaniem ludzkich komórek śródbłonka naczyń dodatkowo potwierdziło zwiększoną ekspresję mRNA i białka VEGFR2, ale nie VEGF-A.

W badaniach na szczurach sprawdzano, czy zmiany w dwunastnicy wywołane dużymi okluzjami żylnymi można zmniejszyć za pomocą peptydu BPC 157 niezależnie od udziału tlenku azotu (NO) w układzie, i doprowadzono do wniosku, że peptyd szybko pozwala uniknąć okluzji i może uratować pierwotny przepływ dwunastniczy. Nastąpiło to poprzez przepływ żyły trzustkowo-dwunastniczej dolnej przedniej do żyły krezkowej górnej, co jest efektem związanym z układem NO i ograniczeniem tworzenia się wolnych rodników.

Ten stabilny pentadekapeptyd żołądkowy wykorzystano także w celu uzyskania nowych informacji na temat leczenia zapalenia okrężnicy oraz niedokrwienia i reperfuzji u szczurów, gdzie był w stanie szybko przywrócić dopływ krwi do obszarów uszkodzonych niedokrwiennie i szybko aktywować tempo wzrostu bocznych naczyń krwionośnych zaangażowanych w układ NO. Inne nowe spostrzeżenie wykazało, że zastosowanie BPC 157 w znacznym stopniu zmniejszyło lub nawet całkowicie usunęła wszelkie skutki podwiązania żyły głównej dolnej u szczurów, takie jak bezpośrednie uszkodzenie żyły, zakrzepica, trombocytopenia czy przedłużone krwawienie. Ponadto można stwierdzić, że BPC-157 łagodzi zmiany w przewodzie pokarmowym, ale także zmiany w wątrobie i mózgu, a także w tkance sercowo-naczyniowej, neurologicznej i mięśniowej, na co istnieją już pewne dowody badawcze. BPC-157 aktywuje naczynia przechodzące przez uszkodzony obszar i powodujące funkcjonowanie żył pobocznych, przywracając przepływ krwi w uszkodzonym obszarze.

3. BPC-157 jako mediator cytoprotekcyjny

BPC-157 jest również znany jako peptyd przeciwwrzodowy, który może leczyć i chronić uszkodzenia różnych narządów, zachowując jednocześnie naturalną integralność bariery śluzówkowej w przewodzie pokarmowym. Peptyd działa na szeroką skalę z korzystnym skutkiem, nawet znacznie większym niż standardowe środki cytoprotekcyjne. BPC 157 jako prototypowy środek cytoprotekcyjny powinien również kontrolować czynność naczyń krwionośnych, w zależności od urazu, perforacji lub niedrożności naczyń.

4. Gojenie ścięgien za pomocą BPC-157

Uszkodzenia ścięgien są bardzo częste, ich gojenie jest często trudne i bardzo powolne. Poza tym zagojone ścięgna są zwykle słabsze niż przed urazem. Dlatego ważne jest opracowanie nowego sposobu leczenia. BPC-157 przyspiesza rekrutację fibroblastów i dopływ krwi do uszkodzonych tkanek, wspomaga regenerację ran w ścięgnach, więzadłach, mięśniach i kościach, co wykazano w badaniach in vitro i in vivo na ścięgnach szczurów. Badania wykazały, że peptyd był skuteczniejszy niż hormony bFGF, EFG i VGF we wspomaganiu gojenia tkanek, dokładnie wdrażając swój własny angiogenny efekt gojenia.

Ponadto BPC-157 jest silnym stymulatorem produkcji F-aktyny w fibroblastach, co wykazano w eksperymentach z zastosowaniem barwienia FITC-falloidyną, a analiza metodą Western blot wykazała, że ​​BPC-157 wzmaga fosforylację białek paksyliny i FAK – białek krytycznych na szlaku migracji komórek. Podsumowując, BPC 157 promuje wzrost ex vivo fibroblastów ścięgien z eksplantatów ścięgien, przeżycie komórek pod wpływem stresu i migrację fibroblastów ścięgien in vitro, w której prawdopodobnie pośredniczy aktywacja szlaku FAK-paksyliny.

5. Potencjalne działanie przeciwutleniające BPC-157

Peptyd BPC-157 wydaje się również silnym przeciwutleniaczem i może neutralizować markery stresu oksydacyjnego, takie jak tlenek azotu (NO) i dialdehyd malonowy (MDA). Badania na szczurach wykazały, że może zmniejszać wytwarzanie reaktywnych form tlenu w przewodzie pokarmowym. Bakterie kwasu mlekowego badano jako odpowiedni sposób dostarczania białek lub peptydów terapeutycznych na powierzchnie błon śluzowych organizmu. BPC-157 jest w stanie zapobiegać i leczyć stany zapalne przewodu pokarmowego poprzez zmniejszenie wytwarzania reaktywnych form tlenu. W tym badaniu Lactococcus lactis użyto jako wektora do dostarczenia BPC-157 na powierzchnię przewodu pokarmowego.

6. BPC-157 eliminuje skutki uboczne niektórych leków

Kolejną potencjalną korzyścią, jaką wykazuje peptyd BPC-157, jest przeciwdziałanie skutkom ubocznym niektórych leków. Są to głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), leki stosowane w leczeniu schorzeń psychicznych czy leki nasercowe, neuroleptyki i prokinetyki. Ze względu na poważne skutki uboczne wielu z nich nie można stosować długoterminowo. Ale peptyd pomaga wyeliminować skutki uboczne działające nie tylko na przewód pokarmowy, ale także na mózg, serce czy inne tkanki, co ponownie potwierdziły badania na zwierzętach.

Szczególnie interesujące jest działanie BPC-157 w kontekście zaburzeń rytmu serca. Neuroleptyki i prokinetyki często powodują wydłużenie odstępu QTc. Peptyd faktycznie może chronić przed wydłużeniem stanu QTc serca u szczurów poddawanych codziennemu podawaniu neuroleptyków dopaminowych lub prokinetyków, co może prowadzić do poważnych, a nawet śmiertelnych zaburzeń rytmu. Wcześniej u szczurów i myszy BPC 157 przeciwdziałał także katalepsji wywołanej neuroleptykami i wrzodom żołądka. Dzieje się tak np. także w przypadku przyjmowania leków na cukrzycę, schizofrenię i inne schorzenia psychiczne. Wykazano, że w pełni oddziałuje z układem dopaminowym, ośrodkowo i obwodowo.

7. Wpływ BPC-157 na pszczoły

Eksperymenty z doustnym podawaniem syropu cukrowego z BPC-157 do przewodu pokarmowego pszczół miodnych wykazały pozytywny wpływ na inwazje Nosema Ceranae i tzw. zespół CCD, czyli zaburzenie zapadania się kolonii. Uważa się jednak, że przyczyną tej choroby może być infekcja jelit pszczół wywołana przez grzyba Nosema ceranae, który często powoduje ogromne szkody i śmierć całych rodzin pszczół. Uzupełnianie diety pszczół przez 21 kolejnych dni BPC-157 zmniejszyło uszkodzenia, w szczególności uszkodzenia zewnętrznej warstwy mięśniowej i zwiększyło przeżywalność rodzin na polu.

8. Wniosek

BPC-157 był przedmiotem badań w hodowlach komórkowych, szczególnie na zwierzętach i wygląda bardzo obiecująco nie tylko jako środek terapeutyczny do gojenia ran czy regulacji wzrostu naczyń, ale także jako narzędzie do szczegółowego badania tych procesów. Dalsze badania także na ludziach byłyby bardzo korzystne. Peptyd mógłby również rzucić więcej światła na proces angiogenezy, który jest ważny w gojeniu ran, ale także wzroście i rozwoju nowotworu oraz embriogenezie. Jednakże peptyd miał minimalne skutki uboczne u myszy.

Referencje

T. Huang i wsp., „Związek ochronny ciała-157 przyspiesza gojenie się ran po oparzeniach alkalicznych in vivo i wspomaga proliferację, migrację i angiogenezę in vitro”, Drug Des. Rozwiń. Ther., tom. 9, s. 2485–2499, 2015. Chung-Hsun Chang i wsp., „Pentadekapeptyd BPC 157 zwiększa ekspresję receptora hormonu wzrostu w fibroblastach ścięgna” 3D. Drmic i wsp., „Przeciwdziałanie perforowanym zmianom jelita ślepego u szczurów: Wpływ pentadekapeptydu BPC 157, L-NAME i L-arginina”, World J. Gastroenterol., tom. 24, nie. 48, s. 5462–5476, grudzień 2018. F. Amic i wsp., „Pomijanie głównych okluzji żylnych i zmian dwunastniczych u szczurów oraz terapia stabilnym pentadekapeptydem żołądka BPC 157, L-NAME i L-arginina”, World J. Gastroenterol., tom. 24, nie. 47, s. 5366–5378, grudzień 2018 r. A. Duzel i wsp., „Stable gastric pentadecapeptyd BPC 157 in the leczenie zapalenia jelita grubego oraz niedokrwienia i reperfuzji u szczurów: nowe spostrzeżenia”, World J. Gastroenterol., tom. 23, nie. 48, s. 8465–8488, grudzień 2017. J. Vukojević i wsp., „Podwiązanie żyły głównej dolnej szczura (ICV) i szczególne nowe spostrzeżenia dotyczące stabilnego pentadekapeptydu żołądkowego BPC 157”, Vascul. Pharmacol., tom. 106, s. 54–66, 2018. D. Drmic i wsp., „Wywołane celekoksybem zmiany żołądkowo-jelitowe, wątroby i mózgu u szczurów, przeciwdziałanie przez BPC 157 lub L-argininę, pogorszenie przez L-NAME”, World J. Gastroenterol., tom. 23, nie. 29, s. 5304–5312, sierpień 2017. M.-J. Hsieh i wsp., „Potencjał terapeutyczny proangiogennego BPC157 jest powiązany z aktywacją i regulacją w górę VEGFR2”, J. Mol. Med. Berl. Ger., tom. 95, nie. 3, s. 323–333, 2017. Z. Grabarevic i wsp., „Wpływ BPC 157 na zmiany wywołane agonistami i antagonistami tlenku azotu u piskląt brojlerów”, J. Physiol. Paryż, tom. 91, nie. 3–5, s. 139–149, październik 1997. P. Sikiric i wsp., „Novel Cytoprotective Mediator, Stable Gastric Pentadecapeptyd BPC 157. Vascular Recruitment and Gastrointestinal Tract Healing”, Curr. Farmacja. Des., tom. 24, nie. 18, s. 1990–2001, 2018. S. Seiwerth i wsp., „BPC 157 i standardowe angiogeniczne czynniki wzrostu. Gojenie przewodu żołądkowo-jelitowego, lekcje z gojenia ścięgien, więzadeł, mięśni i kości”, Curr. Farmacja. Des., tom. 24, nie. 18, s. 1972–1989, 2018. C.-H. Chang, W.-C. Tsai, M.-S. Lin, Y.-H. Hsu i J.-H. S. Pang, „Promujący wpływ pentadekapeptydu BPC 157 na gojenie ścięgien obejmuje wzrost ścięgien, przeżycie komórek i migrację komórek”, J. Appl. Fizjol., tom. 110, nie. 3, s. 774–780, październik 2010. Y.-L. Hu i wsp., „dynamika FAK i paksyliny w ogniskowych zrostach w występach migrujących komórek”, Sci. Rep., tom. 4, s. 6024, sierpień 2014. K. Škrlec i wsp., „Inżynieria rekombinowanego Lactococcus lactis jako nośnika dostarczającego peptyd BPC-157 o działaniu przeciwutleniającym”, Appl. Mikrobiol. Biotechnologia, tom. 102, nie. 23, s. 10103–10117, grudzień 2018. D. Strinic i wsp., „BPC 157 przeciwdziała wydłużeniu odstępu QTc wywołanemu przez haloperidol, flufenazynę, klozapinę, olanzapinę, kwetiapinę, sulpiryd i metoklopramid u szczurów”, Life Sci., tom. 186, s. 66–79, październik 2017 r. N. Jelovac i wsp., „Pentadekapeptyd BPC 157 łagodzi zaburzenia wywołane przez neuroleptyki: wpływ na katalepsję i wrzody żołądka u myszy i szczurów”, Eur. J. Pharmacol., tom. 379, nie. 1, s. 19–31, sierpień 1999. Tlak Gajger, J. Ribarić, M. Smodiš Škerl, J. Vlainić i P. Sikirić, „Stabilny pentadekapeptyd żołądkowy BPC 157 w terapii pszczół miodnych (Apis mellifera), w celu kontroli inwazji Nosema ceranae w warunkach pasiecznych”, J. Vet. Farmakol. Ther., tom. 41, nie. 4, s. 614–621, sierpień 2018.

Wyniki testów strony trzeciej