Semax

Opis Semaxu

Syntetycznie wytwarzany peptyd badawczy, analog hormonu adrenokortykotropowego (ACTH), składa się z 7 aminokwasów, w szczególności aminokwasów od 4 do 10 sekwencji hormonu adrenokortykotropowego (ACTH). Szybko podnosi poziom ekspresji neurotroficznego czynnika pochodzenia mózgowego (BDNF) i czynnika wzrostu nerwów (NGF), unikając jednocześnie hormonalnego wpływu ACTH. W ten sposób poprawia ogólny stan zdrowia mózgu i poprawia wydajność poznawczą, głównie poprzez sygnalizację dopaminy, serotoniny i enkefaliny. Wykazuje także działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe. Badania na szczurach wykazały, że donosowe podanie Semaxu może mieć wpływ na wiele różnych genów zarówno w hipokampie, jak i korze czołowej. Przyjrzyjmy się dalszym licznym badaniom wskazującym na korzyści i działanie Semaxu.

Badania potwierdzone efekty

1. Efekty Semax i mózgu

Wpływ preparatu Semax na sieć trybu domyślnego (DMN) mózgu badano za pomocą funkcjonalnego rezonansu magnetycznego w stanie spoczynku (fMRI). W badaniu wzięły udział dwie grupy zdrowych ochotników, a fMRI w stanie spoczynku wykonano przed i po donosowym podaniu preparatu Semax lub placebo. Wyniki pokazały, że Semax doprowadził do większej objętości rostralnego składnika DMN w porównaniu z grupą placebo, co wskazuje na jego wpływ na sieć neuronową mózgu. Dodatkowo zbadano związek pomiędzy DMN a „mózgiem społecznym”, ujawniając nakładanie się obszarów mózgu aktywowanych podczas zadań związanych z poznaniem społecznym i tych związanych z DMN. Sugeruje to, że DMN odgrywa rolę w poznaniu społecznym, rzucając światło na funkcjonowanie mózgu zarówno podczas odpoczynku, jak i podczas zadań poznawczych.

Sieć trybu domyślnego (DMN) jest zazwyczaj bardziej aktywna podczas odpoczynku, ale może zostać aktywowana przez określone zadania, w tym funkcje poznawcze społeczne. Zadania wyższego rzędu, takie jak przypisywanie innym stanów mentalnych, angażują obszary pokrywające się z DMN. Dowody z metaanaliz funkcjonalnych MRI i badań nad łącznością mózgu społecznego potwierdzają to twierdzenie. Ostatnie odkrycia sugerują również obecność DMN u naczelnych innych niż ludzie. Obserwacje te mają wpływ na zrozumienie funkcjonowania mózgu podczas odpoczynku i zadań poznawczych społecznych.

2. Semax w udarze

Peptyd Semax, znany ze swoich właściwości neuroprotekcyjnych w terapii udaru mózgu, badano pod kątem jego wpływu na ekspresję genów w tkankach kory mózgu szczura podczas ogniskowego niedokrwienia. Wyniki wykazały, że Semax znacząco wpłynął na ekspresję genów związanych z układem odpornościowym i naczyniowym. Warto zauważyć, że Semax w przeważającym stopniu zwiększał ekspresję genów związanych z układem odpornościowym, w tym genów kodujących immunoglobuliny i chemokiny. Co więcej, Semax zmieniał ekspresję genów związanych z rozwojem i funkcją naczyń, co sugeruje jego potencjalną rolę w promowaniu powstawania i funkcjonowania układu naczyniowego podczas niedokrwienia. Odkrycia te sugerują, że działanie neuroprotekcyjne Semaxu może wynikać z jego wpływu na procesy odpornościowe i naczyniowe w mózgu.

W badaniach klinicznych oceniających skuteczność preparatu Semax u pacjentów z udarem niedokrwiennym mózgu stwierdzono, że podawanie preparatu Semax zwiększa poziom neurotroficznego czynnika pochodzenia mózgowego (BDNF) w osoczu, niezależnie od czasu trwania rehabilitacji. Wyższe poziomy BDNF były dodatnio skorelowane z wczesną rehabilitacją i wiązały się z przyspieszoną poprawą sprawności motorycznej i wyników wskaźnika Barthel. Wczesna rehabilitacja połączona z podawaniem Semaxu wykazała lepszą regenerację funkcjonalną i poprawę sprawności motorycznej, co wskazuje na potencjalne korzyści Semaxu w ułatwianiu neurorehabilitacji i poprawie wyników u pacjentów wracających do zdrowia po udarze niedokrwiennym.

3. Semax i ekspresja genów

Semax zawierający ACTH4-7 i Pro-Gly-Pro, zwiększa przeżycie neuronów w niedotlenieniu i magazynowaniu pamięci. Indukuje zmiany w ekspresji genów, szczególnie w BDNF i NGF, w hipokampie szczura i korze czołowej. Hipokamp odgrywa kluczową rolę w zapamiętywaniu i uczeniu się, podczas gdy kora czołowa odgrywa ważną rolę w koncentracji, planowaniu i organizowaniu informacji. Po podaniu pojedynczej dawki donosowej (50 mg/kg) ekspresja genów początkowo spada w hipokampie, ale wzrasta w korze czołowej. Poziomy powracają do wartości wyjściowych po 40 minutach, następnie znacznie wzrastają w ciągu 90 minut, osiągając maksymalne poziomy w ciągu 8 godzin, po czym powracają do wartości wyjściowych. Sugeruje to, że Semax szybko i specyficznie aktywuje ekspresję BDNF i NGF w różnych obszarach mózgu.

4. Korzyści semax i poznawcze

W specjalnym badaniu zbadano potencjalne korzyści poznawcze wynikające ze stosowania hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) u myszy z padaczką. Chociaż ACTH jest powszechnie stosowany w leczeniu napadów w różnych zespołach padaczkowych, jego wpływ na funkcje poznawcze niezależne od kontroli napadów jest niejasny. W badaniu podawano ACTH za pomocą żelu Acthar dootrzewnowo myszom KO i stwierdzono, że zapobiegało to upośledzeniu długotrwałego wzmocnienia (LTP) w hipokampie oraz przywracało uczenie się przestrzenne i pamięć w teście labiryntu Barnesa. Co ciekawe, leczenie ACTH nie miało istotnego wpływu na częstość występowania spontanicznych nawracających napadów padaczkowych. Odkrycia te sugerują, że ACTH może mieć bezpośrednie działanie poprawiające funkcje poznawcze u myszy z padaczką, wykraczające poza kontrolę napadów, co podkreśla jego potencjał jako środka nootropowego w mózgu padaczki.

5. Semax i depresja

Leki przeciwdepresyjne, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), działają jako pośrednii agoniści receptorów serotoninowych (5-HT). Chociaż leki te powodują szybką blokadę transporterów serotoniny (SERT) in vitro, konieczne jest kilkutygodniowe leczenie, aby zaobserwować korzyści kliniczne.

Badanie bada dwukierunkowy wpływ neurotroficznego czynnika pochodzenia mózgowego (BDNF) na neurotransmisję serotoniny (5-HT) i zachowanie u myszy. Zmniejszenie poziomu BDNF u heterozygotycznych myszy BDNF+/- prowadzi do zwiększenia podstawowych zewnątrzkomórkowych poziomów 5-HT w hipokampie i oporności na przeciwdepresyjne działanie SSRI, co wskazuje na genetyczną oporność na serotoninergiczne leki przeciwdepresyjne. I odwrotnie, zwiększenie poziomu BDNF u myszy typu dzikiego poprzez wstrzyknięcie do hipokampa wzmacnia odpowiedź na SSRI, korelując z poprawioną aktywnością podobną do leku przeciwdepresyjnego. Jednakże BDNF wywołuje również działanie przeciwlękowe, któremu zapobiegają SSRI. Co ciekawe, BDNF wywiera przeciwstawny wpływ na aktywność funkcjonalną transportera serotoniny (SERT), zmniejszając jego zdolność do wychwytu zwrotnego 5-HT bez zwiększania podstawowego poziomu 5-HT w hipokampie. Sugeruje to złożoną interakcję między BDNF, neurotransmisją serotoninergiczną i zachowaniem, co może mieć potencjalne implikacje dla opracowania nowych terapii przeciwdepresyjnych.

6. Semax w warunkach stresu

W badaniu badano wpływ dootrzewnowego podania peptydu Semax na stan morfofunkcjonalny hepatocytów u samców szczurów rasy Wistar doświadczających przewlekłego stresu emocjonalnego i bolesnego. Wyniki wykazały zależne od dawki działanie peptydu łagodzące stres, normalizujące funkcję syntezy białek wątroby i aktywność ALT w surowicy. Działanie antycytolityczne preparatu Semax wzrastało wraz ze wzrostem dawek, co wskazuje na wzmożone procesy naprawcze w miąższu wątroby poprzez zwiększoną syntezę białek konstytucyjnych.

Dodatkowo, wpływ dootrzewnowego wstrzyknięcia Semaxu na peroksydację lipidów i aktywność transaminaz w surowicy badano u samców szczurów rasy Wistar w warunkach ostrego i przewlekłego stresu unieruchomienia. Podawanie peptydu w całym zakresie dawek wykazywało działanie przeciwutleniające w hepatocytach i znacząco zwiększało aktywność ALT i AST w surowicy przy najwyższej dawce w warunkach przewlekłego stresu. Jednakże działanie prooksydacyjne zaobserwowano przy umiarkowanej dawce pod ostrym stresem, ze zmianami aktywności ALT i AST zależnymi od dawki Semaxu. Odkrycia te podkreślają złożony, zależny od dawki wpływ Semaxu na czynność wątroby i reakcję na stres u szczurów.

Referencje

I. S. Lebedeva i in., „Effects of Semax on the Default Mode Network of the Brain”, Bull. Do potęgi. Biol. Med., tom. 165, nie. 5, s. 653–656, wrzesień 2018. [PubMed] RB Mars, F.-X. Neubert, poseł Noonan, J. Sallet, I. Toni i M. F. S. Rushworth, „O związku między «siecią w trybie domyślnym» a «mózgiem społecznym», Front. Szum. Neurosci., tom. 6, 2012. [PMC] E. V. Medvedeva i wsp., „Peptyd semax wpływa na ekspresję genów związanych z układem odpornościowym i naczyniowym w ogniskowym niedokrwieniu mózgu szczura: analiza transkrypcyjna całego genomu”, BMC Genomics, tom. 15, s. 15 228, marzec 2014. [PubMed] E. I. Gusev, M. Y. Martynov, E. V. Kostenko, L. V. Petrova i S. N. Bobyreva, „[Skuteczność semaxu w leczeniu pacjentów na różnych etapach udaru niedokrwiennego]”, Zh. Nevrol. Psikhiatr. Jestem. S. S. Korsakova, tom. 118, nie. 3. VIP. 2, s. 61–68, 2018. [PubMed] T. I. Agapova i wsp., „[Wpływ semaxu na tymczasową dynamikę ekspresji genów czynnika neurotroficznego pochodzenia mózgowego i czynnika wzrostu nerwów w hipokampie szczura i korze czołowej]”, Mol. Geneta. Mikrobiol. Wirusol., nie. 3, s. 28–32, 2008. [PubMed] MH Scantlebury, K.-C. Chun, Karolina Południowa Ma, J. M. Rho i D. Y. Kim, „Hormon adrenokortykotropowy chroni funkcję uczenia się i pamięci u myszy z padaczką Kcna1-null”, Neurosci. Lett., tom. 645, s. 14–18, kwiecień 2017. [PubMed] T. Deltheil i wsp., „Behawioralne i serotonergiczne konsekwencje zmniejszania lub zwiększania poziomu białka neurotroficznego czynnika pochodzenia mózgowego w hipokampie u myszy”, Neuropharmacology, tom. 55, nie. 6, s. 1006–1014, listopad 2008. [PubMed] Iwanow, Aleksander i Bobyntsev, Igor i Shepeleva, Olga i Kryukov, Alexey i Andreeva, L i Myasoedov, N. (2017). Wpływ ACTG4-7-PGP (Semax) na stan morfofunkcjonalny hepatocytów w przewlekłym stresie emocjonalnym i bolesnym. Biuletyn Biologii Eksperymentalnej i Medycyny. 163. [Brama badawcza] Bobyntsev, Igor i Kryukov, Aleksiej i Szepeleva, Olga i Iwanow, Aleksander. (2015). Wpływ peptydu ACTH-4-7-PGP na peroksydację lipidów w wątrobie i aktywność aminotransferaz w surowicy u szczurów w warunkach ostrego i przewlekłego stresu unieruchomienia. 78. 18-21. [Bramka badawcza]

Wyniki testów strony trzeciej